--- Vertaald door www.vertaalsysteem.nl ---
Verspreiding van dit studiemateriaal is illegaal! (www.anti-piracy.nl)
Aan de decaan voor toelatingen, Universiteit van Princeton.
De persoon met de meeste invloed op mijn leven
is moeder Theresa, wiens voorbeeld mij hielp om de arrogantie te overwinnen
die dreigde na mijn score van 1600 op de SAT voor de National Merit studiebeurs.
Mijn invloedrijkste persoon leerde me het belangrijkste woord:
'Aloha', wat...
Aan de decaan voor toelatingen, Universiteit van Princeton.
Van Cristina Moreno.
Meest invloedrijke persoon: mijn moeder. Zonder enige twijfel.
Ik heb steeds verwezen naar dit opstel
sinds de dag, twaalf jaar geleden, in Mexico toen mijn vader ons verliet.
Mijn moeders behoefte om me te beschermen
was zo groot dat ze niet wou dat ik haar zag huilen.
Ze probeerde er zo snel mogelijk overheen te raken, zonder dat iemand het zag.
Mijn behoefte om haar te beschermen was zo groot
dat ik haar nooit liet merken dat ik haar kon horen.
We bleven zo lang mogelijk in Mexico, om me te binden met mijn Latijnse afkomst.
Uiteindelijk zag ze een laatste mogelijkheid voor verandering.
We zouden naar Amerika vertrekken.
Een traan.
Slechts één.
Dus huil maar goed, zei ze.
Zij zou mijn Mexico zijn.
Omdat de toelatingen publiek zijn...
zal ik gewoon zeggen dat onze aankomst in Amerika nogal armoedig was.
Om me goed te kunnen opvoeden,
had mijn moeder nood aan de zekerheid die ze vond in haar eigen cultuur.
Dus gingen we van Texas,
maar 34 procent Latijns-Amerikaans,
door naar Los Angeles,
48% Latijns-Amerikaans.
Na een paar minuten slenteren door een vreemde omgeving,
draaiden we een hoek om en waren we weer thuis.
We werden opgevangen door mijn moeders favoriete nicht Monica.
De daaropvolgende zes jaar
durfde geen van beiden zich buiten onze nieuwe buurt te wagen.
Moeder had twee banen die samen 450 dollar per week opleverden.
We deden beide al het mogelijke om alles goed te laten verlopen.
We waren veilig en gelukkig.
Had ik maar zes kunnen blijven.
Maar ik werd ouder.
Tijdens mijn allereerste dans, toen de hand van een jongen
van mijn rug naar mijn achterwerk gleed,
werd het mijn moeder duidelijk dat ze haar nachtbaan moest opzeggen
om een oogje in het zeil te houden.
Een paar dagen erna al was ze onderweg naar een sollicitatie.
Ze moest 450 dollar verdienen met één baan.
Dat betekende dat ze na een hele tijd in Amerika te hebben gewoond,
uiteindelijk naar onbekend terrein moest.
We zijn hier voor het interview met Mrs Clasky.
Geweldig, jullie hebben het gevonden.
Kom binnen. De voordeur is open en wij zitten achter.
Noem me maar Deborah.
Het was goed dat ze gewacht had.
Ze was niet langer geïntimideerd.
Werken voor Amerikanen was geen probleem meer.
Het was gewoon een baan.
Blank Amerika groetend,
stapte ze over de culturele scheiding.
Wat gebeurde er? Gaat het? Maak je geen zorgen, ik ben niet kwaad.
Ik ben al heel lang op zoek naar iets om aan te geven dat er ramen zijn.
Maar niets wat er te koop was beviel me, ik heb iets aparts laten bestellen.
Maar ik ga zelf wel iets ontwerpen. Dat had ik sowieso moeten doen.
Onbelangrijk, je neus bloedt. Ik hou al op. - Je snapt het eindelijk, mam.
Er is geen ijs. - Neem om het even wat dat bevroren is.
Erop drukken.
Is het vreemd dat ik je geld geef? Ik voel me gewoon erg schuldig.
Het maakt niet uit.
Chum, hou je stil.
Het spijt me voor de rommel, ik organiseer een benefiet voor de school.
Kom hier maar zitten.
Gooi het maar weg.
Dit is mijn nichtje.
Ze is hier al een tijdje. Ze begrijpt het meeste,
maar spreekt niet echt Engels.
Ze woont in mijn appartementencomplex en...
Wie solliciteert er eigenlijk? - Zij.
Je bent echt ontzettend mooi.
Ze bedoelde het niet als compliment, meer als een beschuldiging.
Ga verder.
Het spijt me. Dit is mijn dochter, Bernie.
Dit is mijn moeder.
Willen jullie in de schaduw komen zitten? - Nee, het gaat wel.
Wil je wat zonnecrème? Ik heb factor 30.
Ze houdt van de zon.
We hebben dezelfde sweater aan. Dat is een goed teken.
Wil je wat limonade?
Willen jullie wat?
Laten we gewoon wat praten.
Ik heb twee kinderen en mijn man is kok. Een top chef-kok. Dat maakt mij iemand.
Hoe dan ook, hij werkt 's avonds. - Werkt u ook?
Nee, op het moment niet. Waarom? Ik kan er wel over praten.
Ik werkte bij een ontwerpbedrijf, tot men besloot te gaan bezuinigen
vier maanden geleden.
En nu ben ik voltijds moeder. Slik. - Dubbel slik.
Ik heb twee kinderen, mijn zoon Georgie is negen jaar en Bernie ken je al.
Ik wil dat het huis is zoals ik ben. Ik ben heel rommelig, maar ook nauwgezet.
Het is hier informeel en gezellig, maar ik hou erg van dit huis.
Het spijt me, ik geef je geen tijd om het te vertalen.
Wat is je naam? Llamo.
Dat is één van mijn vijf Spaanse woorden.
Dat betekent bloem, toch? - Ja dat klopt.
Floor, als in flora, toch?
Ben ik nu gezakt?
Wat zei ze?
Ze zei dat als je je tong krult en hem daarna los laat, het zal lukken.
En dat het voor Amerikanen erg moeilijk is
en dat het geweldig is dat je probeert, want de meeste mensen proberen het niet eens.
Ze heeft me door.
Dom maar volhoudend, niet?
Wat je net voor me deed is precies wat kinderen nodig hebben.
Geduld en aansporing.
Oké. Geld.
Tot ziens. Ik zie je snel weer. - Ik hou van je.
De baan is zes dagen in de week, acht tot twaalf uur. Hangt er vanaf.
De volledige huishouding, de kinderen overal naartoe brengen. Hoeveel wil je?
Zeg maar.
Nee. Dit is erg belangrijk.
Als je te weinig vraagt dan waardeer je jezelf niet.
Vraag je teveel dan misbruik je me.
Duizend dollar.
Ze maakt een grapje.
650 dollar.
Welkom bij de familie.
Kom mee, ik zal je rondleiden.
Ik heb nooit geweten dat mijn moeder geldzorgen had,
totdat ik haar zonder geldzorgen zag.
Een tafel voor twee, alstublieft.
We hebben iets te vieren. - Oké, volg mij maar.
Is dit goed?
Bedankt. - Geen dank.
Eet smakelijk.
Duur.
Die mannen willen u een drankje aanbieden.
Dank u.
Dit is zo beschamend.
Ik moet het volgende zeggen: Wie denken jullie wel wie jullie zijn?
Kunnen jullie niet zien dat ik met mijn dochter ben?
Mooi zo.
Ze zei: Wat denken jullie wel?
Ze is met haar dochter. Haar jonge dochter.
Links van je een inhaler.
Goedemorgen, Flor. Ik zie je daar.
Wil je eens proeven?
Is dat niet lekker?
Denk goed na over het opstaan.
Je hoeft het nog niet te doen. Maar denk je er wel goed aan?
Ongelooflijk. Dat is goddelijk. - Je hoeft niet te overdrijven.
Ik ben blij dat je het lekker vindt.
Trouwens, hier zou je zonder kunnen.
Gooi nooit een bal voor Chum.
Ik ben niet kwaad. Ik denk nu aan jou.
Ik doe nu aardig.
Neem de bal niet af en gooi hem niet.
Gooi nooit de bal voor de hond.
Wil je koffie zetten, misschien? Dank je.
Nu? - Ja, nu moet je echt op.
Ben jij net zo kwaad op me als mam om wat er gebeurd is?
Nee, dat ben ik niet.
Ben je wel kwaad op me?
Nee. - Mooi zo.
Laten we het hopen.
Zolang het de kinderen betreft, moeten we eensgezind zijn, John.
Verenigd. Consequent ouderschap.
Weet je wel hoeveel boeken over het ouderschap ik heb gelezen?
We hebben elkaar kunnen lezen en daar voordeel uit kunnen halen.
Woord voor woord. Wat heb je precies tegen Georgie gezegd?
Nee, ik ben niet kwaad.
De goede
en de slechte.
Kop op nou.
Waar ben je mee bezig? Er is niets aan de hand.
Denk je echt dat je de boel oplost
door mijn borst te strelen? - Het werkte eerder.
Nu maakt het me woest. - Verkeerde borst.
Ik begrijp je wel.
Niet zo beginnen. Geen kalm aan. Doe dat niet.
Dit is erg belangrijk voor jou. Ons.
Ik kan niet liegen tegen Georgie daarom zei ik wat ik zei.
Dit is geen discussie, lieverd. - Jawel. Dat is het wel.
We hebben ruzie. Eindelijk een goede ruzie.
Dus kun je ophouden met rustig te blijven?
God beware me.
Ik wist niet dat Deb iemand gevonden had. Werk je hier?
Ga je helpen met de huishouding en de kinderen?
Je werkt hier, maar je spreekt totaal geen Engels.
Al wat ze moet doen is 911 bellen, en twee drukken voor Spaans.
Flor, dit is Georgie en dit is John. John, dit is Flor.
Ik breng Georgie naar school.
Nee, dat ga ik doen. Flor inwerken.
Flor, kom je?
Ga je mee?
Ze is kwaad. - Komt wel goed.
Wat is er? - Je houdt van me.
Niet de beste plaats om te gaan staan. - Nee, ik ben het probleem.
Het spijt me, ik...
Geen probleem. Jij bent de nieuwe hulp, toch?
Welkom. Z'n eerste dag.
Ik heb belangrijk nieuws.
Nee, hè. - Wat is er?
Victor herkende een recensent over de telefoon.
Waarvan? - De Times.
Ze hebben haar vast speciaal voor ons laten komen.
Ga even wandelen als je nerveus bent. - Dat heb ik niet nodig.
Ik loop wel mee, ik kan je helpen ademen. - Ik ben niet nerveus omdat ik moet koken.
Daar gaat het niet om.
Ik werkte in een 4-sterren restaurant in New York.
Dat is de manier om mensen te verpesten.
Accenten veranderden.
De zaak verloor zijn hart, snap je?
Ik ben het helemaal met u eens.
Ik bewonder uw visie. Ik hoop dat ik zelf ook ooit zo word.
We zijn er, dames.
Ik weet niet wat ik liever heb.
De gedachte aan één ster maakt me misselijk.
Maar met vier sterren kun je ze alleen maar kwijt raken.
De Times vond de eerste gang lekker. - Weet je wat mooi zou zijn?
Drie-en-een-kwart sterren. Dat zou perfect zijn.
Dan ben je goed, maar je hoeft niet teleurgesteld te zijn
dat het ontbreekt aan 'uitmuntendheid'.
Men heeft respect voor je, je kunt goed personeel krijgen.
De zaken gaan goed, geen gek gedoe.
Je bent geen topper, maar je kunt je eigen gang gaan.
Dan heb je een mooi leven.
Schoonvegen.
Ik stond in de vitaminenhoek en dat hiphop-meisje, hoe heet ze...
Leuke verrassing, dank je. Wil je ook?
Dat kleine hiphop-meisje, hoe het ze ook alweer? Ze is beroemd.
Je kent haar zeker.
Gelukkig verstaan wij elkaar niet, dan kan ik je niet vervelen.
Hoe dan ook, ze zegt:
'Bent u niet Evelyn Wright?'
Dat ze mij nog kent van de oude hoezen.
En toen zei ze...
Hoe heet ze nou? - Hou op.
Dat maakt het verhaal nog mooier. - Het is al mooi.
Ze zei:
'Telkens als ik alles...'
sorry voor het taalgebruik, haar taalgebruik,
'helemaal klote vind, dan draai ik een plaat van u.'
Wat schattig.
Je schaamt je voor je leven en opeens blijkt iemand er moed uit te scheppen.
Begrijp je? - Ik denk het wel.
Het is nog niet eens middag.
Het gaat lukken. - Ik weet niets.
Maak je hoofd leeg.
Welke president
wordt verantwoordelijk gehouden voor de Grote Depressie?
Geen idee.
Noem een stofzuigermerk.
Oké, ik weet het. - Hoover.
Ik zei dat ik het wist. Vertrouw je me niet?
Nu weet ik niets meer.
En wie kwam er na Hoover?
Ik weet helemaal niets. Ik schaam me, het is mijn eigen schuld.
Ik heb te veel tijd aan wiskunde besteed. En waarschijnlijk zak ik daarvoor ook.
Hou op.
De man die jij zoekt is geen 'roose'.
Wat is 'roose'? - Een hint.
Roosevelt.
Dat woord heb ik wel eens gehoord, gewoon invullen.
Verrassing, nieuwe kleren.
Wat heb ik goed gedaan? - Het was uitverkoop.
Ik werd helemaal gek, ik heb zoveel gekocht.
Ze had echt een oppepper nodig.
Die waren... Ik zou ze niet dragen.
Maat 8?
Wat?
Acht. - Wat?
Kom op, Bernie. Luister. - Wat gebeurt er?
Kom op, Bernie. Het zal je lukken en je wordt prachtig.
Schatje, je gaat afvallen en...
Ik ben blij dat je niet eerder bent teruggekomen,
want toen wist ik nog niet
dat jouw cadeau voor mij
vals is.
Schatje, ik... - Sorry, ik moet even...
Ik wil gewoon even alleen zijn nu. Het spijt me.
We moeten dit doorzetten als we haar willen helpen.
Ik wacht hier op je, oké?
De kinderarts heeft zijn dochter geholpen, en nu heeft ze maat 8.
Hoeft niet, pap. Heb jij dit nooit?
We moeten op dezelfde golflengte zitten.
Dat is het belangrijkste. We moeten het met elkaar eens zijn,
waarom is dat zo moeilijk? - Ik wil even alleen zijn.
Ze zit precies tussen twee maten in. Ik heb erover nagedacht.
Wat moet ik doen? Haar ontkenningsgedrag bevorderen
of haar aanzetten tot afvallen?
Kan ik gaan?
Ik breng je naar de bushalte.
Ik had je moeten helpen met de deur.
Ik wilde...
Mijn moeder begreep haar baas niet.
Hij leek net zo boos als zij over wat Bernice was aangedaan,
maar had niet ingegrepen.
Ik heb bijna geen excuses meer voor het gedrag van de vrouw des huizes.
Bernice doet morgen eindexamen. Dit kan ze er niet bij hebben.
Alleen al haar gezicht toen ze de cadeaus kreeg.
Heel even dacht ze dat alle problemen met haar moeder waren opgelost.
Hij leek een aardige man,
maar voor iemand met goede kennis van het Zuid-Amerikaanse mannengedrag,
leek hij zo emotioneel als een Mexicaanse vrouw.
Ze wist niet hoe ze moest reageren en besloot te vluchten.
Wat doe je? We rijden nog.
Ik breng je naar de bushalte.
Je moet met me meegaan, helemaal.
Ik breng je.
Helemaal.
Wat een vreemd ritje, hè?
Het spijt me.
Ja, je mag eruit.
Mijn moeder stelde me een vreemde vraag.
Haar beleid stond onder druk.
Haar strijd om niet betrokken te raken bij de Claskys begon ze te verliezen.
Pas het.
Pas...
Eens. Pas het eens.
Pas het eens.
Pas.
Er is één cultureel verschil
dat ik graag zou onderzoeken aan de universiteit van Princeton.
Amerikaanse vrouwen hebben, denk ik,
dezelfde mening als Latijnse vrouwen met betrekking tot gewicht:
een verlangen naar de troost van een vol gevoel.
Als dat verlangen, vanwege de mode, wordt onderdrukt
en vervangen wordt door onthouding, dan worden Amerikaanse vrouwen op dieet
bang voor alles wat met weelderige vrouwen wordt geassocieerd.
Zoals losbandigheid, wellustigheid,
seks, voedsel,
het moederschap.
Alle goede dingen des levens.
Ze heeft wel smaak.
Pas het eens.
Sinds wanneer spreek jij Engels?
Pas het eens.
Het is te krap. Het past niet.
Pas het eens.
Het is te klein. Ik ben te groot.
Pas het eens.
Ik zal het laten zien.
Dank je.
Fijne manier om de dag te beginnen.
Een authentieke Mexicaanse leert haar eerste Engelse zin
en gebruikt hem om mij te zien worstelen met...
Het past.
Bedankt.
Waarom leer je hem geen kinderliedjes? - Schuif eens op.
Telkens als hij een nachtmerrie heeft, leer ik hem een van mijn oude liedjes.
Zo dienen die nachtmerries ergens voor.
Maar ik hoef ze nooit voor iemand anders te zingen.
Als je dat maar weet.
Hoeveel platen heb je van dit liedje verkocht, oma?
Hij wil dat allemaal weten. - Ze was een topper.
Daar gaan we.
76.000, en dat is veel voor een jazzplaat.
Waarom gil je zo? - Waarom gil jij niet?
Ik werk eraan. De sprakeloosheid moet ik overwinnen.
'John Clasky, die op zijn 25ste indruk maakte in de New Yorkse restaurantwereld,
is weer opgedoken als jonge en zelfverzekerde veteraan
die risico's neemt met zijn combinaties...'
Je zus is aan het woord.
'Vanaf de serie voorgerechten is hij constant en onopvallend gedurfd.'
Dit is echt geweldig.
Hier staat nog meer.
'Eten in dit perfecte, kleine, hartstochtelijke restaurant,
kan maar tot één conclusie leiden:
John Clasky is de beste kok van de Verenigde Staten.'
Dat heb je prachtig voorgelezen.
Vier sterren. Lieve hemel.
Je ziet er opeens anders uit.
Hoe zal mam reageren?
Ik heb het gelezen.
Wat is dit?
Geen idee.
Ik ben zo blij voor je. Je hebt er zo hard voor gewerkt.
Geen paniek, ik wacht wel.
Mooi zo.
Wat strak.
Dames en heren, een moeder van twee kinderen. Komt dat zien.
Je bent prachtig.
Je bent te mooi, het is belachelijk.
Ik vind je leuk. - Ik hou van je.
Zet hem op.
Je hebt me niet eens nodig, of wel?
Ga maar door. Ze is bezig.
Ga je gang.
Niet triest worden. Je hebt lol gehad, echt waar.
Deb, kop op.
Wat moet ik met mezelf aan?
Nu nog niet.
Prima seks.
Dat is John Clasky.
Ik heb je goede recensie gelezen.
Je goede recensie.
Leuk. - Tot nu nog niet.
Sorry. Hoe gaat het met jou?
Goed.
Veel geluk.
Zeker.
Gefeliciteerd.
Ik moet met je praten.
U heeft het verdiend. - Jullie waren geweldig.
Proficiat, jullie hebben hard gewerkt.
Pietro, wat is het probleem? - Ik heb een prachtig aanbod gekregen.
Ik krijg steun van alle kanten sinds de recensie.
Ik kan je niet missen en ook niet zoveel uur blijven werken.
Ik kan enkel zo verder leven als ik met je blijf samenwerken.
Nu heb ik jou wel in een bevoorrechte positie gebracht.
Dus jij gaf twintig procent van het restaurant weg,
zonder er met mij over te praten?
Ik moest wel of ik was hem kwijt.
Dan kon ik niet genoeg tijd doorbrengen met het gezin.
Ik besta niet voor jou. - Toch wel.
Ik probeerde alleen een goed moment te vinden
om met jou te spreken over een huurhuisje voor de zomer.
Ik denk dat dit het geschikte moment is.
Hij is er, kom je? Tot straks dan.
Ik ben Mike. - Deborah.
Er is net een prachtig huurhuis beschikbaar gekomen,
Ik word nooit zo'n meisje met perfect haar
in een cabriolet.
Zet je stoel naar voren.
Iets meer.
Voor jou moet ik oppassen.
Kijk eens.
Is het niet schitterend?
Prachtig. Schitterend. Perfect.
Hoe zeg je dat in het Spaans?
Dit wordt jouw kamer, oké?
Maak je geen zorgen, hier komen ook mooie spullen.
Heb je haar gevraagd of ze hier wel kan blijven?
Er rijdt geen bus van haar naar hier.
Er is geen twijfel mogelijk.
Bovendien: haar buurt of Carbon Beach?
Wat moet ik kiezen?
Kom op, het wordt fantastisch.
Ik zoek iemand die je het helemaal kan uitleggen.
Je moet Engels leren. Waarom wil ze niet?
Voorzichtig.
Ik moet leren 'Je moet Engels leren' in het Spaans te zeggen.
Neem me niet kwalijk.
Spreekt u Engels? - Ja.
Wilt u voor haar vertalen?
Natuurlijk.
Hij gaat...
Een ogenblikje.
Ik heb een zomerhuis gehuurd
en zij moet daar overnachten omdat er geen bus rijdt.
Nee, sorry.
Waarom niet?
Ze kan niet vanwege haar dochter.
Heb je een dochter?
Een dochter die je verzwegen hebt?
Het is toch gek dat ik dat niet weet?
Nee, niet de bijzaken vertalen.
Ze zegt dat ze hier niet kan wonen.
Vanwege haar dochter. - Dat weet ik al.
Haar dochter kan hier ook wonen in de zomer. Vertel haar dat.
Als zij haar kind verzwijgt, dan is privacy voor haar heel belangrijk.
We vinden wel een oplossing zodat zij thuis kan blijven wonen.
Ik vind het niet erg om haar te rijden.
Dat gaat niet, je bent een gevaar op de weg.
Wat gaan we doen?
Sorry, maar zo moet het gebeuren.
Het is alleen maar voor de zomer.
Ik wil je niet kwijt, maar...
Ze zegt dat ze bij u komt wonen.
Als je voor het eerst natuurschoon ziet dat privé-eigendom is,
een oceaan als achtertuin, ben je verbijsterd.
Ik wist niet dat God een speelgoedwinkel voor de rijken had.
Het is hier zo mooi.
Drie maanden.
We blijven drie maanden.
We blijven drie maanden aan dit strand. Ongelooflijk.
Wil je zwemmen?
Kijk dit kind eens.
Je kunt schatrijk worden als draagmoeder.
Hoe gaat het? Ik ben John.
Kom, ik zal je aan iedereen voorstellen.
Ik ben Deborah. En dit is mijn dochter Bernice.
En dat is Georgie.
En mijn moeder, Evelyn Wright. - Fijn je te ontmoeten.
Niet gaan vergelijken, alsjeblieft.
Daar geef ik geen antwoord op. Kom hier.
Mijn moeder zegt dat we beter eerst onze spullen kunnen uitpakken.
Natuurlijk, zorg dat je je thuis voelt.
Heel erg bedankt. Ik vind het fantastisch om hier te zijn.
Dit is het plan:
ik wil een dienblad voor vis maken met zulke stukjes glas.
Stukjes glas die door het zand zijn rondgeslepen.
Zo gaan we het doen: jullie gaan ernaar zoeken
en ik geef 50 cent voor elk stukje.
Een dollar voor elk stuk dat groter is dan dit stuk.
En vijf dollar voor elk stuk dat niet bruin, doorzichtig of groen is.
Moeten we dit echt doen?
Kom op. Aan de slag. Veel plezier.
Zet hem op, meisje.
Ik ook? - Ja, natuurlijk.
Dank je.
Cristina. Hier, hierboven.
Liefste Flor, ik besloot je dochter even te lenen. Liefs, Deborah.
Wat is er?
Ze is woest vanwege dit.
Het spijt me.
Het spijt me heel erg.
Ze komen zo terug.
Je hoeft niet te werken. Geef maar hier.
Ze heeft een fout gemaakt.
Ik snap hoe je je voelt.
Begrijp je wat ik zeg? Een beetje?
Hoe zeg je dat? 'Simpàtico'?
Dat is Italiaans.
Het spijt me echt dat dit gebeurt.
Ik wil dat je dat weet.
Het spijt me echt heel erg, echt waar.
Ik bedoel niet...
Alleen maar... Gewoon 'het spijt me'.
Ik ga naar mijn werk.
Heel erg bedankt dat ik mee mocht. - Hou op met me te bedanken.
Ik vond het fijn dat je erbij was.
De vlooienmarkt was...
Hoe zeg je dat, er waren zoveel spulletjes.
En u wist zoveel van alles.
Hoe u aan het afdingen was.
Ik vind dat u...
Laat maar. - Nee, ga door. Ik kan het hebben.
Ik vind u...
de geweldigste blanke vrouw die ik ken.
Dat is heel erg fijn om te horen.
Absurd, maar enorm gewaardeerd, Cristina.
Heel erg bedankt. Het was echt prettig.
Dit was de beste dag ooit. - Wat?
Liep er iets fout?
De vlekken kunnen worden uitgewassen. Niks aan de hand.
Nu niet.
Wat?
Je kan niet zomaar iemands kind afnemen en het daarna overdragen.
Dat is een gesloten boek of moet ik jouw boekje eens openen. Je weet wat ik bedoel.
Niet te geloven hoe Flor dit opblaast.
Schiet me maar neer als ik ooit zo onhandelbaar word.
Wat is dit? - Voor jou.
Van wie?
Je bent jezelf niet.
Het is geschreven in een boze bui. Wil je wachten?
Slaap er eens over. Als je dan wilt dat ik het heb, dan is 't goed.
Neem de brief.
Ik denk niet dat je dat wilt, wanneer je terug rustig en rationeel nadenkt.
Neem de brief, Deborah. - Slaap er eens over.
Ze wou niet eens dat we wisten dat ze een dochter had
en op de eerste dag neem je haar kind mee zonder het te vragen?
Ik denk dat dat een beetje... - Wat?
Ongevoelig? Elitair?
Narcistisch? Onverantwoordelijk? Pervers? Dwaas? Wat?
Dom.
Wanneer gaat iemand in dit verdomde huis
tijdens dit verdomde leven eens rekening houden met mijn gevoelens?
Ik probeerde een kind zich thuis te laten voelen.
Er is geen enkele reden om dit op re rakelen.
Ik heb het kunnen loslaten en heb Flor de ruimte gegeven om het los te laten.
Het is voorbij, dus kom gewoon aan boord, makker.
Ik heb geslapen.
Nou, ik ben blut.
Nee, bedankt. Zit er niet mee in. Je hoeft me echt niet te betalen.
Alsjeblieft, zit er niet mee in. - Ik maakte maar een grapje.
Zeg het me maar als je het geteld hebt. - Ik heb het geteld.
Ik heb vaak niet kunnen slapen. Ik telde.
Oké, hoeveel moet ik je? Zeg het maar.
640 dollar.
Echt? - Ja.
Het spijt me echt. - Nee.
Oké. Ik weet het niet.
Wat denk je ervan als we het morgen eens bekijken?
Je hebt het me toch verteld, je zei dat het...
Ik weet het, ik heb het beloofd.
Nu schiet het me allemaal te binnen. Geef me even de tijd om het te vatten.
Schat, ik zal wat later zijn. Wees niet ongerust, Deb.